Ponad 1 mln złotych kary za pomoc fundacji – tak właśnie Urząd Marszałkowski potraktował przedsiębiorcę zajmującego się wulkanizacją, który przekazał nieodpłatnie 82 sztuki opon lokalnej fundacji.
Oponami wyłożono brzegi stawu w stworzonym przez fundację proekologicznym ogrodzie permakulturowym. Urząd stwierdził, że przedsiębiorca nie zutylizował towaru i nałożył na niego karę w wysokości 1 128 604 złotych.
Rzecznik Małych i Średnich Przedsiębiorców konsekwentnie wspierał przedsiębiorcę na kolejnych etapach postępowania. Ostatecznie Naczelny Sąd Administracyjny (NSA) przyznał rację prowadzącemu działalność.
W uzasadnieniu wyroku sąd dokonał istotnej interpretacji przepisów dotyczących ochrony środowiska, wskazując, że w zakresie art. 293 ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska, nie można przyjąć, iż opłatę podwyższoną ustala się za samo pozbycie odpadów w określonym miejscu. Wymierzenie opłaty podwyższonej za korzystanie ze środowiska na podstawie art. 293 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. ww. przepisu wymaga ustalenia, że w rezultacie pozbycia się odpadów miało miejsce składowanie na terenach parków narodowych i rezerwatów przyrody. Ponadto sąd wskazał, że istniejąca w obrocie prawnym ostateczna decyzja o wymierzeniu kary na podstawie art. 194 ust 1 lub ust. 4 ustawy o odpadach, jest przeszkodą do ustalenia opłaty podwyższonej, zawsze, gdy w rachubę wchodzi tożsame naruszenie
W rezultacie przedsiębiorca uniknął konieczności zapłaty kary w wysokości blisko 2 milionów złotych, ocalając dorobek budowany przez całe życie.
To kolejny przykład kontrowersyjnej sprawy, w której Rzecznik przyczynił się do kształtowania korzystnej dla przedsiębiorców MŚP linii orzeczniczej.
Sygnatura sprawy: III OSK 129/23